ruby-banner-slot
Ruby wist dat ze het wel zou redden, ook als Giovanni haar opnieuw in de steek zou laten. Ze was geen naïeve tiener meer. Ze nam wat ze krijgen kon, zonder gezeur. ‘Nee hoor, ik heb me niet bedacht,’ zei ze luchtig. ‘Jij?’ Even hield ze haar adem in, ook al wist ze het antwoord al.

‘Absoluut niet.’ Giovanni keek haar van onder zijn wimpers aan. Ze kon niets lezen in de groene diepte van zijn ogen. ‘En deze keer loop ik niet op het laatste moment weg. Ik heb me al die jaren zo’n enorme zak gevoeld.’
‘Daar kun je nu mee ophouden,’ zei ze. ‘We waren allebei te jong om te weten wat we deden.’

Zijn mond vertrok. ‘Te onvolwassen, in mijn geval.’

Ze wist niet wat ze verwachtte. Een gepassioneerde kus misschien? Iets wat de laatste zwakke resten van haar gezond verstand zou wegnemen? Maar Giovanni pakte haar hand, en op een of andere manier had ze het gevoel dat dat niet alleen was om haar tegen zich aan te trekken. Die grip van zijn vingers zei veel meer, maar wat dat was zou ze niet kunnen zeggen. Verward sloeg ze haar blik neer.

Met zijn vrije hand tilde hij haar kin op. ‘Doe je ogen eens open.’

Ruby keek voorzichtig naar zijn mond. ‘Waarom?’

‘Zodat je weet wie je gaat kussen.’

Nu keek ze hem eindelijk aan. ‘Ik weet wie je bent,’ zei ze, volkomen in de ban van zijn intense blik. Zijn gezichtsuitdrukking veranderde niet. Hees zei ze: ‘Jij bent Giovanni en ik wil je.’ Ze legde haar hand tegen zijn gezicht en streelde zacht zijn huid. Ze voelde een enorme opwinding, verleidelijk als de zee op een warme zomerdag. Hij glimlachte, en ze vervolgde schor: ‘En als ik mijn ogen dicht wil doen, dan doe ik dat.’

Hij lachte een diepe lach en boog zich naar haar toe. Ze huiverde nu van opwinding. Met zijn mond vlak bij de hare zei hij: ‘Daar vroeg ik natuurlijk om.’ Toen drukte hij zijn mond op de hare en ze slaakte een zucht die uit haar tenen leek te komen. Ze had zich nog nooit zo veilig en tegelijk zo weerloos gevoeld. Giovanni’s kus zette haar lichaam in vuur en vlam en dwong haar met haar hele wezen tot volledige overgave. Even voelde ze paniek opkomen, maar dat gevoel verdween onmiddellijk toen een nieuwe golf van genot over haar heen spoelde.

Hij brak de kus af en tilde haar op. Overdonderd en dromerig keek ze hem aan, maar toch klonk haar stem scherp toen ze zei: ‘Ik kan wel zelf lopen.’

‘Gun mij nou mijn fantasie,’ zei hij met een humorloze glimlach.

Als ze al van plan geweest was om antwoord te geven, werd dit voornemen gesmoord in zijn kus. Pas toen hij haar op het bed had neergelegd, kwam Ruby even bij uit die betoverende, erotische droom. Giovanni deed de lichten uit, op een nachtlampje na dat naast het bed stond. Iemand had de lakens teruggeslagen, zodat ze zo in het bed kon stappen. Het linnen beddengoed voelde koel aan op haar koortsig gloeiende huid. Ze schopte haar schoenen uit en hoorde ze met zachte plofjes op de vloer vallen.

Giovanni kwam naast haar zitten. Zijn groene ogen waren bijna zwart in zijn gebruinde krachtige gelaat. Hij raakte zacht met zijn vingertoppen haar keel aan. Onbeschrijfelijke sensaties liepen als rillingen van zijn aanraking naar haar onderbuik. Hij vroeg wat bruusk: ‘Hoe gaat dit leuke jurkje uit?’

‘Over mijn hoofd.’ Ze herkende haar eigen stem niet. Behendig trok hij de dunne stof over haar hoofd heen. Ze kon het niet helpen, maar ze vroeg zich af hoeveel minnaressen hij al gehad had, dat hij zo’n expert was. Maar hij was ook altijd al handig en zelfverzekerd geweest. Ondanks de aangename temperatuur in de kamer huiverde ze toen de blauwe jurk haar schouders ontblootte.

Giovanni ‘s ogen vlamden van verlangen toen hij naar haar keek, in haar kanten beha en minieme slipje. Ruw vroeg hij: ‘Koud?’

Ze schudde heftig met haar zwarte krullen. ‘Natuurlijk niet.’

Hij trok zijn wenkbrauwen vragend op. Nog steeds raakte hij haar niet aan. ‘Verlegen?’

‘Een beetje,’ zei ze onzeker. Ze durfde hem niet aan te kijken.

‘Waarom? Je weet vast heel goed hoe prachtig je bent.’

Ze bloosde hevig en mompelde: ‘Dank je. Ik weet dat het belachelijk is, maar ik voel me gewoon even heel erg naakt.’

Hij wond een krul rond zijn vinger en streelde de zijdeachtige huid onder haar oor. Opnieuw liepen er wellustige huiveringen over haar hele lijf. ‘Dat is niet belachelijk. Ik vind het wel aandoenlijk.’ Hij glimlachte en kuste het holletje onder in haar hals. Haar hart sprong op, als een vlieger in de wind. Hij stond op en zei: ‘Misschien voel je je wat minder kwetsbaar als ik je voorbeeld volg.’ Hij deed zijn shirt uit en gooide het nonchalant op een stoel.

Ruby haalde moeizaam adem. Hij was zo onfatsoenlijk mooi, met zijn zwarte krulletjes in het klassieke patroon dat van zijn brede borst naar zijn broekband liep. Ze had een droge mond en ze kon geen woord uitbrengen. Maar de stilte werd ondraaglijk. Ze slikte. ‘Je bent indrukwekkend.’

Giovanni haalde zwaar adem en sloeg zijn ogen neer. ‘Ik zal je geen pijn doen,’ zei hij bruusk.

Geschokt zei ze het eerste wat er in haar opkwam. ‘Dat weet ik.’

Zijn gezicht ontspande een beetje, maar hij bleef haar geconcentreerd aankijken. ‘Dus je weet het zeker?’

‘Absoluut.’

Hij keek haar nog eens nauwlettend aan, en toen schopte hij zijn schoenen uit, deed zijn broek uit en ging naast haar liggen. Zijn mannelijke gelaatstrekken werden geaccentueerd door het warme lamplicht. Met trillende vingers streelde Ruby zijn schouder en liet haar hand toen afdwalen naar die verleidelijke krulletjes. Zijn huid gloeide, net als de hare. Ruby werd overspoeld door tegenstrijdige gevoelens: die ongemakkelijke verlegenheid en tegelijkertijd een enorm gevoel van opluchting. Uit alle macht probeerde ze te ontspannen. De vage geur van zijn nabijheid was ondraaglijk opwindend. ‘Je ruikt lekker,’ fluisterde ze. De krachtige geur van een sterke man. In zich zelf vroeg ze om herhaling, en steeds weer herhaling , tot het niet op kon.

‘Ik wilde net hetzelfde zeggen.’ Opnieuw kuste hij haar in haar hals. ‘Is dat je parfum, of je eigen geur?’

‘Het is Chan….nel ,’ mompelde ze schor. Meer kon ze niet uitbrengen. Ze raakte helemaal van haar stuk door Giovanni’s broeierige blik en er kwam iets roekeloos over haar heen.

Zijn onweerstaanbare sensuele mond gleed van haar hals steeds verder naar beneden, om net boven haar borst te stoppen. Met zijn mond op haar naakte huid zei hij: ‘Ik kan me niet herinneren dat Channel zo ruikt. Dit is pure, warme, heerlijke Ruby-geur, en verschrikkelijk sexy.’
Hij moest meteen denken aan het R&B nummer van Paul Kelly ‘Get Sexy’. Alle nummers met Sexy’ dwarrelden door zijn hoofd. ‘Sexual healing, Sexy lady en Where did you get that body baby ? door Ray, Goodman, Brown & Willis was het meest van toepassing op haar, Ruby.

Hij moest het bonken van haar hart horen, dat kon niet anders. In haar eigen oren klonk het oorverdovend. Zijn woorden, die elk gepaard gingen met een o zo lichte kus, zo licht dat ze het nauwelijks voelde, beroofden haar van het laatste beetje kracht in haar benen. Zijn vinger vond zijn weg onder haar Push-up beha-bandje en toen gaf ze zich volledig over aan haar verlangen.
Haar tepels waren hard geworden, door zijn aanraking. Opdringered waren ze geworden , en ongeduldig. In dachtig was al bezig met zijn verkenningen, waarbij het genot zaligmakend moet zijn. Ze volde al zijn warme tong over de punten glijden, en zijn zuigende lippen haar zoete smaak aftastend.

Met zijn mond nog steeds op haar huid mompelde hij: ‘Deze moet ook uit.’ Ze knikte en hield haar adem in, terwijl hij de handeling efficiënt uitvoerde. Giovanni keek naar de zachte ronde vormen die hij onthuld had. Schor zei hij: ‘Je bent prachtig.’

Toen werd haar verlangen te overweldigend, en Ruby ging onder in de golven. Ze drukte haar lijf tegen zijn kussende mond, haar lichaam smeekte om hem. Giovanni nam haar stevig in zijn armen en trok haar tegen zijn heupen aan, zodat ze het pulseren van zijn mannelijke energie tegen haar overgevoelige onderlichaam voelde. Ze hapte naar adem en kreunde toen half snikkend. Hij bedekte haar mond weer met de zijne en zijn kus werd steeds dieper en heftiger. Haar verlangen wakkerde aan tot de heftige intensiteit waarnaar ze zo gehunkerd had.

Hij keek haar aan en zei nauwelijks verstaanbaar: ‘Is dit echt wat je wilt?’

Ze kon slechts de woorden herhalen die hij op de dansvloer tegen haar gezegd had. ‘En of ik dit wil.’

Zijn mond gleed over haar borst naar haar harde tepel en ze trilde van opwinding en genot. Giovanni nam haar borsten in zijn handen, heel even maar, te kort, en liet zijn handen toen naar haar slanke taille glijden. Zijn aanraking was zacht en zelfverzekerd tegelijk. Ze ontspande zich en gaf zich vol genot over aan zijn verkenning van haar lichaam.

Toen trok hij haar slipje van haar heupen. Ruby dwong zich om haar ogen open te houden. Ze legde haar hand op zijn gespierde borst. Voorzichtig bewogen zijn vingers naar het centrum van haar verlangen. Haar adem versnelde. Zijn aanraking veroorzaakte een explosie, een vulkaanuitbarsting van sensaties in haar hele lijf. Ondraaglijk geweldig, meer dan ze eigenlijk aankon. ‘Giovanni…’ Het klonk als een zucht. Het was als een echo van haar onuitgesproken overtuiging dat ze zichzelf bij hem kon laten gaan, wát hij ook deed. Ze voelde zich bij Giovanni volkomen veilig. Veilig? Alsof dat onromantische woord een soort anker was, spande haar lichaam zich op de eerste golf van extase die over haar heen kwam. Ze greep hem vast, vroeg om meer en ze schreeuwde het uit, verwonderd en triomfantelijk, terwijl ze de golven over zich heen liet komen, net zolang tot ze bedaarden.

Daarna lag ze dromerig en ontspannen in zijn armen. ‘Ik wist het niet,’ fluisterde ze, nog steeds volledig in de ban van dit ongelofelijke genot.

Giovanni keek haar onderzoekend aan. Schor vroeg hij: ‘Was dit je eerste orgasme?’ Ze kroop dicht tegen hem aan. Ze wilde geen antwoord geven. Hij nam haar kin in zijn hand en keek haar recht in de ogen. ‘Zeg het me, Ruby,’ zei hij indringend.

‘Ja,’ fluisterde ze. Verder zei ze niets. Vijf jaar eerder had hij vooraf niet geweten dat ze nog maagd was en dat had hem zo kwaad gemaakt dat hij was weggegaan. En ook sinds die tijd had ze nooit iets meegemaakt dat in de buurt kwam van deze vervoering. Een hele tijd zwegen ze allebei. In de veiligheid van zijn armen ebde de vervoering langzaam weg, tot er alleen een heerlijk, sensueel gevoel van nagenieten overbleef.

‘Hoe voel je je nu?’ vroeg hij na een poosje.

Ze dwong zichzelf om hem aan te kijken. Zijn gezichtsuitdrukking verried niets. Hij had zich weer achter zijn masker verscholen. Ze verkilde vanbinnen en zei: ‘Goed. Ik bedoel, prima.’ Relax, vermaande ze zichzelf, en ze haalde diep adem. ‘Hoezo?’ Hij lachte , en moest denken aan Oscar Harris ’s ‘Relax before doin sex’.

Zijn stem klonk volkomen neutraal. ‘Ik vroeg me af of je liever wilt stoppen nu.’

Ruby keek hem niet-begrijpend aan en vroeg hem: ‘Is dat soms wat jij wilt?’ Ze hield haar adem in.

Toen zei hij: ‘Nee.’

‘O, gelukkig,’ zei ze opgelucht.

Nu lachte Giovanni ongedwongen. ‘Mooi, dan willen we allebei hetzelfde.’ Hij kuste haar opnieuw, nog intenser dan eerst. Tot haar onbeschrijfelijke geluk vlamden de smeulende resten van haar verlangen onmiddellijk weer op. Deze keer was het nog meer… Meer van alles, dacht ze bij zichzelf. Hij toonde haar alle heerlijke plekken van haar lichaam waarvan ze niet eens wist dat ze bestonden. Met oneindig veel geduld en aandacht leidde hij haar naar het moment waarop hij eindelijk op haar ging liggen en bij haar naar binnen ging.

Ze staarde hem met grote ogen aan. Hij is zo beheerst, dacht ze enigszins ongemakkelijk.

‘Alles oké?’ vroeg hij zacht. En weer dacht hij: ‘Relax before doin sex’.

‘Ja.’ Hoe kon hij zijn reacties zo onder controle houden? Die van haar waren zo sterk dat ze er geen enkele weerstand aan kon bieden. En waarom vroeg hij dat? Hij wist toch wel dat ze nu niet meer zo kwetsbaar was als toen, en niet langer die onervaren maagd was van destijds? Toen begon hij te bewegen, steeds dieper, en zo gevoelig dat ze het had willen uitschreeuwen van genot. Ze werd overspoeld door een wild verlangen, en elke zenuw in haar lichaam stond op scherp. Ze maakte een vreemd geluid. Iets tussen grommen en smeken in. Ze liet zich volledig gaan, maar ineens voelde ze hoe hij zich begon terug te trekken. Instinctief spande ze haar spieren aan.

‘Het is oké,’ stelde hij haar gerust, leunend op zijn ellebogen. Hij keek haar met een flauwe glimlach aan. ‘Zo dan? Is dit hoe je het wilt?’

Langzaam, bijna teder, begon hij weer te bewegen en Ruby zei met een diepe zucht van genot: ‘Ja, o alsjeblieft.’ Ze kon zijn ingehouden kracht voelen, de bijna onmenselijke controle die hij over zichzelf had. Opnieuw vroeg ze zich af of hij bang was om haar pijn te doen. Die gedachte was ondraaglijk. Weer werd ze gegrepen door die wilde, eisende spanning en ze drukte haar lichaam weer tegen hem aan. Nog even probeerde hij weerstand te bieden, maar toen werd haar aandringen te sterk voor hem. Hij bewoog in haar alsof hij nooit genoeg van haar zou krijgen. De wanhopige primitieve honger die van Ruby bezit had genomen, verwelkomde hem en beantwoordde zijn ontketende passie. Nu ze wist wat haar te wachten stond, gaf ze zich over aan de golven van gelukzalige sensaties, tot ze weer in die andere dimensie kwam waar ze alleen nog vervoering voelde en volledige overgave. Giovanni volgde haar onmiddellijk. Door zijn climax verhevigde die van haar nog verder en samen lieten ze zich meevoeren door de storm, die langzaam bedaarde totdat ze een volledig en volmaakt gevoel van vervulling bereikten.

Toen hij van haar afrolde, zei Ruby ‘Nee!’ Maar hij negeerde haar en trok haar boven op zich. ‘Alles oké?’ vroeg hij buiten adem.

‘Helemaal oké,’ mompelde ze nauwelijks verstaanbaar tegen zijn schouder. Zachtjes beet ze in zijn zoute mannelijke vlees. ‘Ik heb me geloof ik zelfs nog nooit beter gevoeld.’ Ze had onmiddellijk spijt van haar woorden. De eerste keer dat ze gevreeën hadden, was geweldig geweest, maar ze had niet deze overrompelende extase gekend. Maar nu wel, en ze zou nooit meer dezelfde zijn. In Giovanni’s armen had ze een heel nieuw universum betreden, waar de onbekende reacties van haar lichaam het enige waren wat telde. Maar het was dom, en gevaarlijk, om hem dat te laten weten. Hoewel hij met zijn ervaring waarschijnlijk wel door had wat er met haar gebeurde: haar wilde, primitieve reactie en haar onbeteugelde genieten lieten niets te raden over. Het was waarschijnlijk beter geweest als ze wat nonchalanter had gereageerd, cool, zoals hij ongetwijfeld verwachtte van zijn minnaressen. Maar dat kon ze niet. Ze was zo overdonderd, dat ze het niet kon verbloemen.

‘Ik wist niet dat je nog, eh… niet ontwaakt was. Ik moet wel vreselijk onhandig zijn geweest die eerste keer.’

Zijn stem vertoonde zo weinig emotie dat ze geen idee had wat hij dacht. Of voelde. Had hij spijt? Maakte hij zich zorgen over wat haar ouders zouden denken als ze erachter kwamen? Erger nog: maakte hij zich zorgen dat ze misschien verliefd op hem aan het worden was? Die laatste gedachte was zo vernederend dat ze een besluit nam. Opgewekt en zorgeloos zou ze zijn, zoals hij van haar gewend was. Dus dat kon hij krijgen. ‘Ach, het maakt allemaal niet uit,’ zei ze. Ze hoopte dat het nonchalant genoeg klonk. ‘En je was niet onhandig, hoor. Het was fantastisch. Boven verwachting. Alleen gewoon niet zo fantastisch als deze keer.’

Nog steeds ernstig zei hij: ‘Ik voelde me toen achteraf zo’n ontzettende zak. Ik nam het mezelf vreselijk kwalijk dat ik niet door had gehad dat je nog maagd was.’

‘Giovanni, het is oké. Volgens mijn vriendinnen en alle damesbladen komt het vaak genoeg voor.’ Ze keek hem glimlachend aan. ‘Ik ben juist blij dat je me hebt laten ervaren dat seks veel meer kan zijn dan gewoon een beetje genieten’.
Hij gaf geen enkele reactie. Even voelde ze paniek opkomen. Toen hij glimlachte, ontspande ze zich enigszins. ‘Oh, je weet nog niet half hoe geweldig het kan zijn,’ zei hij spottend. ‘Het kan nog duizenden keren beter zijn, als je me de kans geeft.’

Ze verstijfde. Hij pakte haar steviger vast, en de boodschap was duidelijk: je gaat niet weg voordat ik je toestemming geef. ‘Je bent kwaad,’ gooide ze eruit.

‘Jij hebt ook alles door.’ Het klonk sarcastisch.

‘Niet echt,’ zei ze. ‘Ik heb namelijk geen idee waarom je zo kwaad bent.’ Tot haar opluchting klonk zijn lach nu gemeend. Het contrast was zo groot, dat ze zich afvroeg of ze zich zijn woede slechts had ingebeeld. Nu liet hij haar wel los, maar slechts om haar hoofd naar zich toe te trekken tot hun lippen elkaar bijna raakten.

Ze voelde zijn warme adem toen hij zei: ‘Kom, laat maar. Je weet toch dat ik soms humeurig kan zijn.’

‘Nou, nee –’ Maar haar protest werd gesmoord in zijn kus. Met een zucht gaf ze zichzelf weer aan hem over.

Veel later, toen ze alleen lag in het grote bed, dacht ze terug aan zijn woorden. Hij had geen woord te veel gezegd. Het kon inderdaad nog veel beter zijn. Maar nu de extase enigszins afgenomen was, wilde ze dat hij alles wat minder onder controle had gehad. Hij was als een groot musicus geweest, die haar virtuoos bespeelde, en dat beviel haar niet. Het was net alsof hij iets te bewijzen had gehad. Tegenover haar? Waarschijnlijk. Maar ergens had ze ook het gevoel dat hij zichzelf iets wilde bewijzen. Hij was altijd erg gereserveerd geweest, al toen hij nog een kind was. Destijds had het in haar meisjesogen geleken dat hij hun gezin niet echt mocht. Pas later had ze zich gerealiseerd dat zijn koele afstandelijkheid een harnas was. Maar waar beschermde hij zich tegen? Ze was er nooit achter gekomen. En ze zou er wel nooit achter komen. Net zoals ze er nooit achter zou komen wat hij eigenlijk echt voelde. Wat ze wel wist, was dat hij er waarschijnlijk spijt van had dat ze minnaars geworden waren. Hoewel minnaars een te groot woord is, dacht ze met een gevoel van spijt. Dit was een eenmalige vrijpartij, verder niks. Zelfs geen affaire. Ooit zou ze hem misschien echt dankbaar kunnen zijn dat hij haar had laten zien hoe overweldigend het kon zijn om de liefde te bedrijven. Verblind door tranen draaide ze zich op haar zij. Wanhopig probeerde ze aan dingen te denken die haar zouden helpen om in te slapen.

Giovanni keek naar zijn fris geschoren gezicht in de spiegel. Hij vloekte hartgrondig. Hij had een lange en belangrijke dag voor zich, en daarbij moest hij volkomen helder zijn. Helaas werd die helderheid enigszins belemmerd door de erotische herinneringen aan de afgelopen nacht. Hij had nauwelijks geslapen en de herinnering aan Ruby ’s verrukte beleving van haar eerste volledige orgasme was allesoverheersend. En het was ook haar laatste niet geweest, dacht hij tevreden.
We’ve only just begun, bedacht hij zich. Toen vloekte hij opnieuw en wendde zich van de spiegel af. Het was uitgesloten dat hij een affaire met haar kon beginnen. Ze was nog herstellende van haar vorige relatie, die in ieder geval seksueel kennelijk niet erg bevredigend was geweest. En vermoedelijk op andere vlakken ook niet. Het feit dat haar verloofde nu voor Jocelyn koos, maakte het er al niet beter op. Hij had nooit met haar naar bed moeten gaan. Hopeloos. Hij had zichzelf in het vliegtuig nog bezworen om van haar af te blijven. Dat mooie voornemen had niet lang stand gehouden. Hij had nooit mogen toegeven aan de verleiding om haar ten dans te vragen.

Op een of andere manier had ze een aantrekkingskracht op hem waarvan ze zichzelf niet eens bewust was. Niet dat het haar veel kon schelen. Hij herinnerde zich weer hoe woedend hij geworden was, toen ze hem duidelijk had gemaakt dat hij niet meer dan een instrument was. ‘Ik ben juist blij dat je me hebt laten ervaren dat seks veel meer kan zijn dan gewoon een beetje genieten.’ Met zwartgallige humor bedacht hij dat hij zelf nodig wat illusies overboord moest zetten. Had ze echt van die idioot gehouden die niet eens in de gaten gehad had dat hij haar seksueel volkomen koud liet? En wat ging ze doen als ze weer in Curacao en Suriname als eindbestemming terug was? Als hij verstandig was, zette hij haar op het eerste het beste vliegtuig terug. Opnieuw vloekte hij. Maar hij wist al dat hij samen met haar naar Curacao zou gaan.

Uiteraard was ze al op toen hij aan de ontbijttafel aanschoof. Ze zag er fris uit, en kennelijk ongeschonden door de wilde nacht die ze samen hadden doorgebracht, hoewel haar glimlach enigszins geforceerd overkwam. Hij had opgelucht moeten zijn, maar dat was hij niet. ‘Ik heb zin in het museum,’ zei ze vrolijk. ‘En jij? Gaat je vergadering de hele dag duren?’

Hij haalde zijn schouders op. ‘Nee. We zijn al maanden aan het praten en gisteren zijn we echt aan de onderhandelingen begonnen. We gaan nog niets ondertekenen, maar wel een persverklaring afleggen. Alles kost hier heel veel tijd.’

Onderzoekend keek ze hem aan. ‘Vind je het nog steeds leuk wat je doet? In het begin was het vast allemaal erg spannend en zo, toen je de zaak aan het opbouwen was, maar hoe is het nu? Geniet je er nog steeds van?’

Dat had niemand hem ooit gevraagd. Verrast, en daardoor eerlijker dan hij eigenlijk wilde, zei hij: ‘Meestal wel. En veel mensen zijn voor hun baan afhankelijk van me.’

‘Het is waarschijnlijk zoals met een kind,’ zei ze nadenkend. ‘Als je eenmaal besloten hebt een kind te nemen, moet je ervoor zorgen totdat het oud genoeg is om op eigen benen te staan. Je kunt het niet zomaar in de steek laten. Ik neem aan dat dat ook geldt voor iemand die een imperium opzet.’

‘Sommige ouders hebben er anders geen enkel probleem mee om hun kind in de steek te laten, al is het maar emotioneel,’ zei hij cynisch. En sommige ouders konden niet anders, zoals zijn eigen moeder. Ineens werd hij besprongen door een gedachte. ‘Je bedoelt toch hopelijk niet dat de kans bestaat dat…’

Ze bloosde hevig en zei toen verontwaardigd: ‘Natuurlijk niet, ik ben toch niet gek. Ik ga er overigens ook van uit dat je me nu niet gaat vertellen dat je een of andere vreselijke ziekte hebt.’

Voor het eerst die ochtend lachte Giovanni. ‘Nee, natuurlijk niet, relax.’

‘Ik hoef niet te relaxen, want ik wist het wel. Ik bedoel, we zouden toch niet met elkaar gevreeën hebben als je…’. Opnieuw bloosde ze hevig.

Hij was vreemd geraakt door haar vertrouwen, maar hij zei bruusk: ‘Je moet iets wat zo belangrijk is niet al te gemakkelijk aannemen.’

‘Giovanni, ik ken je toch. Of bedoel je soms dat een vrouw beter geen enkele man kan vertrouwen?’

‘Zoiets, denk ik.’ Hij keek op zijn horloge. ‘Ik moet gaan. Fijne dag.’

‘Jij ook.’

Hij voelde hoe ze hem met haar blik volgde toen hij de kamer uit ging. Even vroeg hij zich af wat er in haar omging, maar toen dwong hij zichzelf om zich te concentreren op de onderhandelingen die in het verschiet lagen die dag. Als hij klaar was met onderhandelingen zouden ze weer samen zijn, en van elkaar blijven genieten. Het mocht niet eindig zijn, Nee, nooit. Hij laat Ruby niet gaan. Hij wist het zeker, zij was het . Vrolijk met de ochtendzon in het gezicht, en Ray Bann op de neus verliet hij het hotel.

SLOT